เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ในเวลานั้นเอง เหลียงกั๋วกงก็ตวัดคันเบ็ดขึ้นอย่างแรง ก่อนจะเอ่ยเสียงดังว่า “ฮะ ติดเบ็ดแล้ว! แรงดึงเช่นนี้ ต้องเป็นตัวใหญ่แน่!”
ห้วงคำนึงของฝ่าบาทถูกความเคลื่อนไหวที่เกิดขึ้นกะทันหันนี้ดึงกลับมา
เห็นเพียงเหลียงกั๋วกงสะบัดข้อมือเบา ๆ ร่างมัจฉาสีเงินแวววาวตัวหนึ่งก็กระโจนพ้นผิวน้ำขึ้นมาในชั่วพริบตา
คนในวังที่ยืนรออยู่ด้านข้างมีสายตาไวและมือคล่องแคล่ว ประคองถังไม้เข้ามาแต่แรกแล้ว
เหลียงกั๋วกงปลดเบ็ดอย่างคล่องแคล่ว แล้วหย่อนปลาที่ยังดิ้นพล่านลงไปในถัง ละอองน้ำสาดกระเซ็นเปียกชายแขนเสื้อของเขาก็มิได้ใส่ใจแม้แต่น้อย
“ฝ่าบาททอดพระเนตรสิพ่ะย่ะค่ะ ตัวงามถึงเพียงนี้ ปลาที่จับได้ในวันนี้ เกรงว่ากระหม่อมจะเฉือนชนะพระองค์ไปหนึ่งแต้มแล้ว!”
กล่าวจบ เขายังแกล้งตบถังไม้เบา ๆ น้ำเสียงเต็มไปด้วยความกระหยิ่มยิ้มย่องที่มิอาจซ่อนเร้น