เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ยามที่หลิวลี่เหนียงกลับมาจากจวนตระกูลซู ท้องฟ้าก็ใกล้จะพลบค่ำแล้ว
รถม้าเพิ่งจะหยุดลงตรงหน้าประตูจวนตระกูลชุย ก็มีพ่อบ้านรออยู่ด้านข้าง ค้อมกายกล่าวว่า “ฮูหยินใหญ่ ท่านอัครเสนาบดีรอท่านอยู่ในห้องหนังสือ สั่งไว้ว่าหากท่านกลับมาแล้วให้รีบไปพบทันที”
นางกระชับเสื้อคลุมบนร่าง สีหน้ายังคงราบเรียบไร้สุขไร้ทุกข์ดุจเดิม ราวกับเรื่องราวทั้งหลายที่เพิ่งเผชิญมาในจวนตระกูลซูนั้น นางมิได้เก็บเอามาใส่ใจแม้แต่น้อย
นางเดินตามพ่อบ้านลัดเลาะผ่านระเบียงทางเดิน แสงเทียนในห้องหนังสือถูกจุดสว่างขึ้นแล้ว
ชุยซื่อเหลียงกำลังนั่งอยู่หลังโต๊ะทรงพระอักษรพลิกเปิดอ่านฎีกา พอเห็นนางก้าวเข้ามาก็มิได้สั่งให้นางนั่งลง หากแต่เอ่ยถามไปตรง ๆ ว่า “งานเลี้ยงชมดอกเบญจมาศที่จวนตระกูลซูในวันนี้ มองเห็นอะไรกันผิดแปลกไปบ้างหรือไม่”