เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
เผยหวยจิ่นทำได้เพียงจำใจอธิบาย น้ำเสียงเต็มไปด้วยความจนใจ “ท่านหวังกล่าวว่า คนเหล่านี้ล้วนเป็นบุตรหลานตระกูลขุนนางที่มีประวัติตระกูลขาวสะอาด บริสุทธิ์ ตั้งใจนำมาถวายแด่องค์หญิง หวังว่าจะได้คอยอยู่เป็นเพื่อนแก้เบื่อและฆ่าเวลาให้องค์หญิงในยามว่างพ่ะย่ะค่ะ”
สิ้นเสียงของเขา ซูชิงฉือก็อดไม่ได้ที่จะลอบบ่นพึมพำในใจ
บุรุษพวกนี้สติเลอะเลือนไปแล้วกระมัง?!
คิดจริง ๆ หรือว่าบุรุษชอบสตรีแบบใด แล้วสตรีจะต้องชอบบุรุษแบบนั้นด้วย?
“ตัวแพศยายั่วยวน” ทั้งสามคนตรงหน้านี้ เห็นชัด ๆ ว่ามิได้ต้องการสตรี แต่ต้องการบุรุษต่างหาก
อันที่จริงในใจของเผยหวยจิ่นเองก็กระสับกระส่ายอยู่บ้างเช่นกัน
เดิมทีเขาไม่อยากนำของขวัญชิ้นนี้มามอบแทนหวังเจี้ยว ทว่าข้างกายองค์หญิงมีโฉมงามล้อมรอบ อีกทั้งเขาก็กะเกณฑ์ไม่ถูกว่าองค์หญิงจะ... ชมชอบรสชาตินี้หรือไม่ กลัวว่าหากปฏิเสธไปตรง ๆ จะผิดต่อพระประสงค์ขององค์หญิง จึงจำใจพาคนมา