เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ยามนี้ชุยซื่อเหลียงและพระสนมเอกตื่นตระหนกจนสิ้นสติสมประดีแล้วจริง ๆ
เดิมทีทั้งสองคนยังคงนึกกระหยิ่มในใจ คิดว่าเมื่อไร้หลักฐานมัดตัวแน่นหนา ฝ่าบาทย่อมทรงเห็นแก่สายสัมพันธ์พ่อลูก อย่างมากก็แค่กักบริเวณสำนึกตน ปรับเบี้ยหวัดลงทัณฑ์ มิมีสิ่งใดให้ต้องหวาดหวั่น
ทว่าบัดนี้ มิทราบว่าเกิดสิ่งใดขึ้น จู่ ๆ เหล่าขุนนางในราชสำนักกลับพากันถวายฎีกากล่าวโทษ ทั้งเพลิงโทสะราษฎรลุกฮือขึ้นทั่วทุกสารทิศ จนจวนเจียนจะสั่นคลอนรากฐานแผ่นดินอยู่รอมร่อ
ต่อให้ฝ่าบาททรงมีพระทัยเข้าข้างพระโอรสเพียงพระองค์เดียว แต่ในฐานะบุตรสวรรค์ ย่อมต้องทรงแสดงท่าที “เที่ยงธรรมไร้ลำเอียง” ออกมาให้ประจักษ์
เพื่อธำรงความมั่นคงแห่งพระราชอำนาจ และปลอบขวัญขุนนางตลอดจนใจราษฎร แล้วจะทรงผ่อนปรนละเว้นโทษได้อย่างไรเล่า