เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
เฉินเยี่ยนชิงเดินออกมาจากห้องปรุงโอสถ มองดูดวงตะวันอันร้อนแรงทวีขึ้นเรื่อย ๆ ทว่าในใจกลับหวั่นไหวระส่ำระสายอย่างบอกไม่ถูก
เขาไม่ได้ไปที่โถงหน้าเกือบหนึ่งเดือนเต็มแล้ว ยิ่งไม่ได้พบหน้าหลี่หยวนเจาเลย
บัดนี้บาดแผลอาการเจ็บปวดในที่สุดก็หายดีเป็นส่วนใหญ่ ย่อมถึงเวลาที่ควรไปรายงานตัวกับนางเสียที
เมื่อคิดถึงตรงนี้ เขาก็เปลี่ยนทิศทางเดินมุ่งหน้ากลับไปยังเรือนปีกของตนเอง
จะไปเข้าเฝ้าองค์หญิง จะสวมใส่เสื้อผ้าตามอำเภอใจเช่นนี้มิได้เป็นอันขาด
เมื่อกลับมาถึงในห้อง เขาเปิดหีบผ้า สายตากวาดมองเสื้อผ้าอาภรณ์ที่พับไว้อย่างเป็นระเบียบ ในที่สุดก็หยุดลงตรงชุดเครื่องแต่งกายหูปกคอพับสีเขียวเข้มตัวใหม่เอี่ยมที่วางอยู่ชั้นบนสุด
เสื้อผ้าชุดนี้ฝีเข็มละเอียดประณีต ที่คอเสื้อและปลายแขนเสื้อล้วนปักลวดลายเมฆาสีทองหม่น เป็นแบบที่นิยมที่สุดในเมืองหลวงยามนี้