เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
เมื่อเหล่าผู้คนได้ยินราชครูเอ่ยชมเช่นนั้น ก็พากันมองไปยังสตรีผู้นั้นด้วยความตกตะลึง ก่อนจะเริ่มวิพากษ์วิจารณ์กันด้วยเสียงเบา
“นางคือผู้ใดกัน? ถึงขั้นได้รับคำชมจากทั้งราชครูและฮูหยินผู้เฒ่าเว่ยเช่นนี้?”
“ได้ยินว่าเป็นธิดาเอกองค์โตของอัครเสนาบดีซู นามว่าซูชิงฉือ ก่อนหน้านี้อาศัยอยู่ที่ตระกูลฝ่ายมารดาในเจียงหนาน เพิ่งกลับเมืองหลวงมาไม่ถึงสองเดือนเลย”
“อัครเสนาบดีซูหรือ? ที่ผ่านมาซูชิงหลินมักทำตัวหยิ่งผยองในเมืองหลวง ข้ายังนึกว่านางเป็นธิดาเอกองค์โตเสียอีก”
“ซูชิงหลินเป็นเพียงคุณหนูรองของตระกูลซู ได้ยินว่ามารดาของนางเป็นภรรยาที่แต่งเข้าภายหลัง หากเทียบเรื่องสถานะย่อมไม่อาจเทียบได้กับซูชิงฉือที่เพิ่งกลับมาผู้นี้”
“เป็นเช่นนี้เอง... มิน่าเล่า กิริยาท่าทางถึงได้แตกต่างกันเพียงนี้”
ซูชิงฉือยืนอยู่ตรงนั้น สดับฟังเสียงวิพากษ์วิจารณ์รอบข้าง ใบหน้ายังคงประดับด้วยรอยยิ้มจางๆ ทั้งไม่แสดงท่าทีลำพองใจ และไม่มีความประหม่าแม้แต่น้อย