เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
เหนียงเหนียงกุ้ยเฟยจัดงานเลี้ยงชมบุปผาวสันต์ขึ้นที่สวนฝูหรงริมสระฉวีเจียงตามคาด รุ่นเยาว์ตระกูลขุนนางและธิดาในเรือนสตรีวัยออกเรือนทั่วเมืองหลวงล้วนได้รับเทียบเชิญกระดาษลงรักปิดทองลายบุปผานั้น
บนโต๊ะหนังสือขององค์หญิงใหญ่ย่อมมีวางอยู่อย่างเป็นระเบียบเรียบร้อยหนึ่งฉบับเช่นกัน
นางกำนัลผู้มาส่งสารก้มหน้าสำรวม วาจาที่เอ่ยราบรื่นไร้ช่องโหว่
“เหนียงเหนียงกุ้ยเฟยตรัสว่า หากองค์หญิงใหญ่ยอมให้เกียรติเสด็จร่วมงานเลี้ยง จึงจะไม่เสียทีแก่ทัศนียภาพวสันต์อันงดงามเต็มสวนเพคะ”
หลี่หยวนเจาพยักหน้าอย่างไม่ใส่ใจ ปัดเทียบเชิญไปไว้ด้านข้างส่ง ๆ แล้วสะสางราชกิจต่อ
นางไม่เคยชมชอบงานที่มีผู้ใต้สังกัดประจบเอาใจในเชิงวรรณศิลป์เช่นนี้มาแต่ไหนแต่ไร ในสายตาของนางก็เป็นเพียงคนว่างงานที่กินอิ่มไปวัน ๆ อาศัยบำเหน็จยศของพ่อแม่มาร่ายกวีชมจันทร์ แล้วยกการผลาญเวลาว่างเปล่ามาอ้างว่าเป็นรสนิยมอันสูงส่งเท่านั้น