เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ท้องฟ้ามืดครึ้ม พระราชวังแห่งต้าฉีมิได้งดงามอบอุ่นดังเช่นกาลก่อน กลับกลายเป็นเมฆดำทะมึนปกคลุมไปทั่ว
หลี่หยวนเจายืนอยู่ ณ โถงประกาศราชกิจ แผ่นหลังที่เคยเหยียดตรงเป็นนิจ บัดนี้กลับค้อมลงเล็กน้อยอย่างหาได้ยากยิ่ง
เสด็จพ่อบนบัลลังก์มังกรเปลี่ยนจากความเมตตาปรานีในวันวาน บัดนี้กำลังทอดพระเนตรมองนางด้วยสีหน้าบึ้งตึงมืดมน
ขันทีสวีถือราชโองการอยู่ในมือ กำลังเอ่ยประกาศความผิดของนางทีละคำละความ
“องค์หญิงใหญ่พิทักษ์แผ่นดินหลี่หยวนเจา ยึดรังผู้อื่น ลบหลู่พระมหากรุณาธิคุณ ใส่ร้ายองค์รัชทายาท กำเริบเสิบสาน ก้าวก่ายราชกิจบ้านเมือง... ตั้งแต่วันนี้เป็นต้นไป ให้ปลดเป็นสามัญชน ขับไล่ออกจากเขตพระราชฐาน ห้ามเหยียบย่างเข้าวังหลวงชั่วชีวิต!”
หลี่หยวนเจาคุกเข่าทั้งสองข้างลงกับพื้น ร่างกายสั่นเทาเล็กน้อย “เสด็จพ่อ! หม่อมฉันรู้ซึ้งถึงความผิดแล้ว ขอเสด็จพ่อทรงโปรดเมตตา เห็นแก่สายสัมพันธ์ที่ทรงชุบเลี้ยงมานานหลายปีด้วยเถิด...”