กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หมึกตะวัน
ตอนที่ 183 สง่างามไร้ผู้ใดเปรียบ
เฉียวม่านเพิ่งจะดึงสติกลับมาได้ในภายหลัง
เมื่อมีจิตสำนึกขึ้นมาได้ว่าเมื่อครู่ตนเองถึงกับมองคนจนเหม่อลอย นางก็อดไม่ได้ที่จะหน้าร้อนผ่าวและหัวใจเต้นระรัว
ร่วมเรียงเคียงหมอนกันมาตั้งหลายปีแล้ว ไฉนถึงยังไม่ได้เรื่องได้ราวเช่นนี้อีกนะ!
เซี่ยซูอี๋เอ่ยเย้าแหย่ “แหม เป็นอย่างไร ตัดใจละสายตาได้แล้วหรือ”
นางส่งเสียงฮึดฮัดเบา ๆ เม้มมุมปาก แต่ก็มิได้ปฏิเสธแต่ประการใด
เมื่อได้ยินความเคลื่อนไหวทางด้านหน้าศาลว่าท่านเฉิงหย่วนและท่านถังลู่ได้เอ่ยลาจากไปแล้ว เซี่ยซูอี๋จึงควงแขนเฉียวม่าน โดยมีลู่เชียนเดินตามหลัง ทั้งสามคนพากันเดินออกมาจากด้านหลังศาล
หนิงฉีหันกายกลับมา สายตาพลันแลเห็นภรรยาผู้เปี่ยมไปด้วยรอยยิ้มเอียงอาย ใบหน้าอันเปล่งปลั่งแดงระเรื่อราวกับดอกไห่ถังหลังหยาดพิรุณ งดงามหยาดเยิ้มชวนทะนุถนอม
เขาเพียงปรายตามองคราเดียว ในหัวก็ผุดความคิดอันไม่ถูกกาลเทศะขึ้นมา จึงรีบเบือนสายตาหนีไปอย่างรวดเร็ว
ลู่เชียนเดินเข้ามาตรงหน้าเขา แล้วเอ่ยถึงเรื่องเกี่ยวกับผางอวิ๋น