ตอนที่ 182 ช่างไร้หนทาง ช่างตรงกับความเป็นจริงเหลือเกิน

ตอนที่ 182 ช่างไร้หนทาง ช่างตรงกับความเป็นจริงเหลือเกิน

ภายในคฤหาสน์หลังหนึ่งในเฉินโจว ชายหนุ่มผู้หนึ่งสาบเสื้อหลุดลุ่ย ข้างกายมีสองเหม่ยเหรินรูปโฉมต่างสไตล์นั่งเคียงข้าง กำลังดื่มสุราหาความสำราญ

“ใต้เท้าคอแข็งยิ่งนัก ข้าน้อยขอคารวะท่านอีกจอกเจ้าค่ะ”

ฤทธิ์สุราเริ่มแล่นขึ้นมา ผางอวิ๋นโอบกอดสองเหม่ยเหรินไว้ในอ้อมอก จิตใจเริ่มเตลิดเปิดเปิง ค่อย ๆ กดร่างหนึ่งลงใต้ร่าง ยิ้มชั่วร้ายพลางทาบทับตัวลงไป

ส่วนสตรีอีกคนรู้ความจึงลุกขึ้นถอยออกไป ทว่ายังมิทันก้าวพ้นห้องโถง พลันมีเสียงกรีดร้องของสตรีดังแว่วเข้ามา

ผางอวิ๋นตวาดอย่างรำคาญใจ “ร้องหาอันใดกัน ขัดอารมณ์ของนายท่านสิ้น!”

มิทันรอให้อนุผู้ขวัญอ่อนตอบคำ เด็กรับใช้ชายคนหนึ่งก็วิ่งกระเสือกกระสนเข้ามา

“ท่าน แย่แล้วขอรับแย่แล้ว มีคนบุกมาถึงหน้าประตูแล้วขอรับ!”

อารมณ์หวานซึ้งใคร่เสน่หาของผางอวิ๋นพลันมลายหายไปในชั่วพริบตา เขาลุกออกจากร่างนุ่มละมุนหอมกรุ่นของเหม่ยเหริน สวมเสื้อผ้าเรียบร้อย แล้วยืนโซซัดโซเซขึ้นมา “ผู้ใดไม่อยากมีชีวิตอยู่ ถึงบังอาจมารังควานข้า!”

เด็กรับใช้ชายฟันกระทบกันดังกึก ๆ “ท่ ท่าน เป็ เป็นคนของโหวผิงหยางขอรับ!”