ตอนที่ 172 วันนี้ท่านพ่อพูดเยอะมาก

ตอนที่ 172 วันนี้ท่านพ่อพูดเยอะมาก

เมื่อเผชิญหน้ากับหนังสือเหล่านี้ที่แม้แต่ชื่อเรื่องยังยากจะทัศนา ลู่เชียนก็หน้าแดงก่ำ แผ่นหลังเหยียดเกร็งตรง

ทว่าเนิ่นนานผ่านไป ชายหนุ่มผู้มีสีหน้าเคร่งขรึมก็โบกมือไล่คนรับใช้และบ่าวรับใช้ทุกคนนอกห้องออกไป แล้วจำนนต่อชะตากรรมดึงออกมาเล่มหนึ่ง พลางตั้งใจอ่านอย่างละเอียดละออ

หนังสือไร้ระดับพวกนี้ หากเป็นเมื่อก่อนย่อมไม่มีทางเข้าตาท่านแม่ทัพลู่ได้เลย ทว่ายามนี้พอลองอ่านดู กลับรู้สึกว่าน่าสนใจอยู่บ้าง ถึงขั้นถูกเนื้อหาในแต่ละบทรั้งดวงใจไว้จนวางไม่ลง

ตั้งแต่ยามแสงแดดอบอุ่น ลากยาวไปจนถึงเวลาพลบค่ำ

ลู่เชียนก็มิได้ก้าวออกจากห้องหนังสือแม้แต่ก้าวเดียว

จนกระทั่งหานลี่มาเคาะประตูห้องหนังสือ เพื่อเตือนเขาว่าถึงเวลาต้องรับประทานอาหารเย็นแล้ว