เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หมึกตะวัน
ตอนที่ 171 เอาอย่างท่านพ่อตา
ในวันแห่งเหมันต์เก้าชั้นอันหนาวเหน็บ เฉียวม่านกลับมาถึงเรือนมู่เซียงกลับรู้สึกว่าทั่วร่างมีเหงื่อซึมออกมาบาง ๆ ครั้นถอดเสื้อคลุมขนจิ้งจอกออกแล้ว บนตัวก็ยังคงมีไอร้อนผ่าวเป็นระลอก ๆ
ซิ่วอวี้ประคองถ้วยชาอุ่นเข้ามา ส่งยิ้มพลางเอ่ย “แม่นางยังคงเหมือนตอนเด็ก ๆ ไม่มีผิด เพียงคำพูดประโยคสองประโยคก็ทำให้ตนเองโมโหเสียแล้ว”
เฉียวม่านยกถ้วยชาขึ้นดื่มรวดเดียวจนหมด “ตอนนี้ข้ารู้สึกจริง ๆ ว่าลู่เชียนเป็นไม้ผุที่ไม่อาจสลักได้ สามีภรรยาคุมเชิงเย็นชาใส่กันถึงเพียงนี้ ตัวเขาเองกลับไม่รู้จักร้อนใจบ้างหรือไร”
ซิ่วอวี้ “บางทีแม่ทัพลู่อาจมีแผนการของตนเองกระมังเจ้าคะ”
เฉียวม่านส่งเสียงเย้ยหยันในลำคอเบา ๆ แล้วจึงหันไปนั่งดูสมุดบัญชีบนตั่งอุ่น
ใกล้จะถึงสิ้นปี รายรับรายจ่ายภายในจวนก็เพิ่มพูนขึ้นมาก