กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หมึกตะวัน
ตอนที่ 154 ไฉนต้องทรมานกันและกัน
สตรีในระยะปลายของการตั้งครรภ์ส่วนมากมักง่วงนอนง่าย เซี่ยซูอี๋ในยามนี้ก็เช่นกัน พูดคุยเพียงครู่เดียวก็เริ่มรู้สึกอ่อนเพลียแล้ว
นางนวดหว่างคิ้วเบา ๆ เอ่ยด้วยความเหนื่อยล้า “ข้าจะนอนแล้ว มีความอันใดไว้ค่อยคุยวันหน้าเถิด”
ลู่เชียนย่อมไม่พูดพร่ำทำเพลง ประคองร่างนางนอนราบลงบนเตียง จากนั้นตนเองก็ถอดเสื้อผ้านอนลงไป โอบกอดนางไว้ในวงแขน
เซี่ยซูอี๋ในยามนี้ไม่อยากใกล้ชิดเขาเช่นนี้แม้แต่น้อย ขยับกายเล็กน้อยหวังจะออกห่าง ทว่ากลับถูกรวบตัวกอดกลับมาอีกครา “ผ้าห่มอุ่นแล้ว เจ้าอย่าขยับซุกซนเลย”
ยามนี้อากาศหนาวเย็น กว่าผ้าห่มจะอุ่นขึ้นมาได้ไม่ง่ายดายนัก จึงไม่อยากขยับเขยื้อนจริง ๆ
คนท้องอย่างเซี่ยซูอี๋ยิ่งเป็นเช่นนั้น