กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หมึกตะวัน
ตอนที่ 148 เจ้าหมอนี่ไปเรียนรู้ความใจกว้างมาจากที่ใดกัน?
เฉียวม่านใจอ่อนยวบ วางงานเย็บปักในมือลง แล้วเดินไปข้างกายชายหนุ่ม “พบเจอเรื่องยากลำบากอันใดมาหรือ?”
หนิงฉีเงยหน้ามองนาง ก้นบึ้งดวงตาแต่งแต้มด้วยรอยยิ้มเยาะตนเอง “ไม่มีอันใด”
เฉียวม่านไม่เชื่อ “เกิดเรื่องอันใดขึ้นกันแน่? ไฉนท่านถึงได้หัดอ้ำ ๆ อึ้ง ๆ ไปด้วยเล่า?”
หนิงฉีลังเลอยู่ครู่หนึ่ง ในที่สุดก็เอ่ยปากว่า “วันนี้พี่ชายลูกพี่ลูกน้องแซ่เว่ยมาหาข้า”
สีหน้าเฉียวม่านชะงักไป “เขามาหาท่านด้วยเรื่องอันใด?”
หนิงฉีเม้มริมฝีปาก แววตาไหวระริก แฝงความลังเลเอาไว้
หัวใจของเฉียวม่านกระตุกวูบ เกิดลางสังหรณ์ไม่ดีขึ้นมาจาง ๆ “เป็นอันใดไปกันแน่ หากท่านยังไม่พูดอีก ข้าจะโกรธแล้วนะ”
ใครเล่าจะคาดคิดว่าคำพูดนี้ของนางกลับทำให้ขอบตาของชายหนุ่มผู้นี้ค่อย ๆ แดงระเรื่อขึ้นมา
เฉียวม่านตกใจไม่น้อยจริง ๆ นี่ นี่มันเป็นอันใดไปแล้ว?