กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หมึกตะวัน
ตอนที่ 146 ข้ายังจะต้องกลัวเขาอีกหรือ?
มื้อเที่ยงก็ยังคงกินที่ที่ว่าการ หมิงเฟิงจัดวางกับข้าวในปิ่นโตออกมาทีละอย่าง พลางเหลือบมองผู้เป็นนายที่ยังคงมีสีหน้าไม่สบอารมณ์อย่างยิ่ง
“ท่านโหว เรื่องในวันนี้ ท่านจะบอกฮูหยินหรือไม่ขอรับ”
หนิงฉีดึงสติกลับมา ได้ยินดังนั้นก็เอ่ยอย่างหงุดหงิดว่า “บอกนางไปทำไม ให้รู้ว่าเว่ยสวินยังอาลัยอาวรณ์นางอยู่รึ ข้าจะหาเรื่องใส่ตัวไปไย”
หมิงเฟิงส่งเสียงจิ๊จ๊ะ “ดูท่านพูดเข้า ซื่อจื่อน้อยก็วิ่งเล่นได้ทั่วแล้ว ท่านกับฮูหยินยามนี้ก็รักใคร่หวานชื่นดั่งน้ำผึ้งผสมน้ำมัน ใต้เท้าเว่ยพูดจาพล่อย ๆ แค่สองประโยค ท่านยังเก็บมาเป็นจริงเป็นจังหรือขอรับ”
หนิงฉีกุมขมับถอนหายใจ
เอามาเป็นจริงเป็นจังน่ะย่อมไม่มีแน่นอน
ทว่าในก้นบึ้งหัวใจกลับรู้สึกขัดหูขัดตายิ่งนัก