ตอนที่ 145 นางเป็นคนที่มีเลือดเนื้อมีชีวิตคนหนึ่ง

ตอนที่ 145 นางเป็นคนที่มีเลือดเนื้อมีชีวิตคนหนึ่ง

เว่ยสวินเห็นสีหน้ามืดมนของหนิงฉี ก็รู้ว่าคำพูดของตนได้ผล จึงผ่อนน้ำเสียงลง “หนิงโหว ข้ารู้ว่าข้าพูดเช่นนี้อาจจะเกินเลยไปบ้าง แต่ข้ายังคงอยากขอร้องท่าน ได้โปรดปล่อยนางไปสู่ความเป็นอิสระเถิด”

หนิงฉีบีบถ้วยชาไว้ในมือ แววตาเปี่ยมด้วยอารมณ์ยากจะคาดเดา “เว่ยสวิน เจ้าไม่คิดว่ามือของตนยื่นยาวเกินไปหน่อยหรือ”

เว่ยสวินตัวสั่นสะท้าน เม้มริมฝีปากแน่น

“เจ้า…”

ความอดทนของหนิงฉีหมดสิ้นลงแล้ว

แต่ไหนแต่ไรมาเขารู้จักผ่อนปรนหนักเบา น้อยครั้งนักที่จะบันดาลโทสะ ทว่าบัดนี้กลับชักสีหน้ามืดครึ้มลงโดยสิ้นเชิง สีหน้าตึงเครียด แววตาราวกับเกล็ดน้ำแข็งอันเยียบเย็น