ตอนที่ 140 จะไม่ให้มีปัญหายังยากเสียกว่า

ตอนที่ 140 จะไม่ให้มีปัญหายังยากเสียกว่า

เฉียวม่านนอนหลับตื่นนี้ได้อย่างหอมหวานเป็นพิเศษ เมื่อตื่นขึ้นมาอีกครา ก็เป็นเวลาที่อาทิตย์อัสดงคล้อยต่ำลงทางทิศประจิมแล้ว

แสงเมฆหลากสีแดงเจิดจ้าสาดส่องผ่านโครงหน้าต่าง ภายในห้องเงียบสงบแลเปี่ยมสุข

เฉียวม่านบิดขี้เกียจคราหนึ่ง เพิ่งจะลืมตาตื่น ก็พลันประสานสายตาอันดำขลับลึกล้ำคู่หนึ่งที่มองตรงมา

นางตกใจจนสะดุ้ง ต่อว่าด้วยความขุ่นเคืองว่า “ท่านจ้องมองข้าเช่นนี้ทำไมกัน มิต้องทำให้คนตกใจแย่หรือ”

ชายหนุ่มมิได้เอ่ยคำ ทว่าพลันโน้มกายลงกักนางไว้ใต้ร่าง ฝ่ามือใหญ่ประคองท้ายทอยของนาง แล้วประกบจุมพิตลงบนริมฝีปากอวบอิ่มสีชาดคู่นั้น

เฉียวม่านดิ้นรนบิดกายตามจิตสำนึก ทว่าต่อมา มือทั้งสองข้างก็ถูกอีกฝ่ายรวบไว้ พันธนาการอยู่เหนือศีรษะจนขยับเขยื้อนมิได้

นางตั้งตัวมิทันอยู่บ้าง นี่เขาเกิดมีอารมณ์พิศวาสอันใดกะทันหันขึ้นมาเล่า