ตอนที่ 139 ท่านพ่อไม่โกรธจริงๆ หรือ

ตอนที่ 139 ท่านพ่อไม่โกรธจริงๆ หรือ

เฉียวม่านยอมใจคนไร้ยางอายทั้งสองคนนี้แล้วจริง ๆ

“อย่าซนเลย รีบพักผ่อนสักครู่เถิด ตอนค่ำยังมีงานเลี้ยงในครอบครัวอีกนะ”

มื้อกลางวันนี้หลัก ๆ คือการรับรองแขกเหรื่อตามธรรมเนียมทางสังคม ส่วนมื้อค่ำนั้นเป็นอาหารมื้อเย็นที่มีเพียงคนในครอบครัวเท่านั้น

หนิงฉีเอามือเท้าศีรษะนอนกึ่งนั่งกึ่งเอน เอ่ยขึ้นอย่างครุ่นคิดว่า “คุณชายเว่ยยังอยู่หรือไม่”

เฉียวม่านชะงักไป “พี่ชายลูกพี่ลูกน้องเป็นหลานชายแท้ ๆ ของท่านแม่ ย่อมต้องอยู่สิ”

หนิงฉีพลันเงียบเสียงลงไม่เอ่ยคำใด

ความง่วงงุนจู่โจมเฉียวม่าน นางจึงมิได้สังเกตเห็นอารมณ์ที่ผิดแผกไปของเขา หนุนหมอนผล็อยหลับไปอย่างสะลึมสะลือ

อันเกอเอ๋อร์ย่องเบาข้ามตัวเฉียวม่านไป โถมกายเข้าสู่อ้อมอกของหนิงฉี มือน้อย ๆ เกาะไหล่ของผู้เป็นพ่อ ยื่นหน้าไปแนบข้างหูของหนิงฉี แล้วเอ่ยด้วยเสียงกระซิบว่า “ท่านพ่อ ท่านไม่สบอารมณ์หรือขอรับ”

หนิงฉียิ้มอย่างนึกสนุก “เหตุใดจึงว่าเช่นนั้นเล่า”