กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 517 เหลียนฮวากลับไป
“ท่านแม่ ท่านยกอาหารกลับไปเถิด ข้าไม่หิวจริง ๆ”
เถี่ยฉุยกล่าวอย่างหมดเรี่ยวแรง เขายังจะมีกะจิตกะใจกินอะไรได้อีก ขอเพียงมีเหลียนฮวาก็พอแล้ว!
นับแต่วันที่กลับจากจวนอ๋อง เขาก็รู้สึกราวกับถูกโลกทั้งใบทอดทิ้ง หัวใจของเขาประหนึ่งถูกใครควักออกไป!