กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 513 เยียนจือสิ้นใจ
ไฉ่เหลียนค่อย ๆ เงยหน้าขึ้น มองไปยังที่ไกล ๆ อย่างหวาดกลัว
สายตาของนางไล่ตามพระชายาใหญ่ที่ถูกลากตัวไปกับท่านอ๋องที่มีสีหน้าเดือดดาล ถ้อยคำในใจวนเวียนอยู่ตรงลำคอ แต่ไม่ว่าอย่างไรก็เอ่ยออกมาไม่ได้
ไต้อวี้เป็นคนฉลาดเฉียบแหลม นางส่งสายตาให้เสี่ยวเฉวียนจื่อ เสี่ยวเฉวียนจื่อเข้าใจทันที รีบวิ่งไปข้างหน้าแล้วพาเยียนจือที่กำลังถูกลากกลับมา
เยียนจือแต่งตัวแต่งหน้าอย่างงดงามมาตั้งแต่เช้า ดูบอบบางสดใสราวต้นหลิวในฤดูใบไม้ผลิ งามจนผู้พบเห็นลืมสิ่งรอบกาย