กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 502 วันคืนสงบสุข
ด้านนอกลมพัดคำรามราวสัตว์ร้ายแผดเสียง หน้าต่างที่กรุด้วยกระดาษหนังแกะหนาเตอะถูกลมพัดจนดังโครมคราม ราวกับอีกประเดี๋ยวก็จะแตกสลาย
ไต้อวี้สะดุ้งตื่นเพราะเสียงลม นางกระชับเสื้อผ้าบนกายให้แน่น ค่อย ๆ ลงจากเตียง แล้วเดินไปยังหน้าต่าง
ท่ามกลางแสงเทียนสลัว ด้านนอกเริ่มมีหิมะโปรยปราย เกล็ดหิมะฟูฟ่องพลิ้วไหวดุจปุยหลิว ทั่วผืนฟ้าดินขาวโพลนราวถูกคลุมด้วยอาภรณ์สีเงิน
พรุ่งนี้ก็ขึ้นปีใหม่แล้ว
“หิมะมงคลบอกลางปีแห่งความอุดมสมบูรณ์” หิมะที่โปรยปรายทั่วฟ้านี้นับเป็นลางดีทีเดียว! ไต้อวี้คิด มุมปากอดคลี่ยิ้มบาง ๆ ไม่ได้
ท่านอ๋องกำลังหลับสนิท ใบหน้ายามหลับสงบสุข ราวกับทารกที่หลับใหล