กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 500 นางต้องกลายร่างมาจากปีศาจแน่
ท่านอ๋องสวมเสื้อคลุมบุขนหนูสีเทา เดินมาถึงเรือนไผ่มรกตอย่างเงียบ ๆ
ดอกเหมยปลายเหมันต์ในเรือนไผ่มรกตบานสะพรั่งดุจเปลวเพลิง
คืนนี้ท้องฟ้าแจ่มใส อีกสองวันก็จะถึงวันปีใหม่แล้ว เขาจึงคิดจะมาพูดคุยกับไต้อวี้
เห็นจื่อเจวียนยืนอยู่ข้างเตียง ประคองถ้วยยาไว้อย่างระมัดระวัง ขณะเกลี้ยกล่อมเจียวโหรว
“พระชายารอง รีบดื่มยาเถิดเพคะ ดื่มยาแล้วอาการป่วยของท่านถึงจะหาย!”
ทว่าเจียวโหรวกลับทำราวกับไม่ได้ยินคำพูดของจื่อเจวียน ดวงตาเบิกกว้าง ราวกับจะมองทะลุทุกสิ่ง!
นางจ้องมุมหนึ่งของห้องเขม็ง ปากก็พึมพำไม่หยุด
“ปีศาจ นางต้องกลายร่างมาจากปีศาจแน่!”