กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 499 ชาดแดงเข้าจวนอ๋อง
จื่อเจวียนมองไต้อวี้อย่างจนใจ ก่อนเอ่ยเกลี้ยกล่อมเสียงเบา
“แม่นาง ท่านพักผ่อนเสียแต่เนิ่น ๆ เถิดเจ้าค่ะ!”
“ลองคิดดูสิ ไม่ว่าอย่างไร นางก็เป็นสตรีของท่านอ๋อง”
“พวกเราทำใจให้สบาย แล้วดูแลรุ่ยเอ๋อร์ให้ดีก็พอเจ้าค่ะ!”
นอกหน้าต่าง ลมเหนือเริ่มพัดหวีดหวิว ราวกับอากาศกำลังจะเปลี่ยน