กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 486 เถี่ยฉุยพาเหลียนฮวากลับไป
“แปลกจริง? เมื่อครู่ตอนข้าไปในเมือง เรียกอย่างไรก็ไม่มีใครเปิดประตู
แต่เวลาผ่านไปนานขนาดนี้แล้ว เหตุใดในบ้านยังไม่มีคนอีก? ถ้าไม่มีคนอยู่ แล้วประตูลงกลอนจากด้านในได้อย่างไร?”
เถี่ยฉุยพึมพำเสียงเบา ใจเต็มไปด้วยความสงสัย
ในที่สุดเถี่ยฉุยก็ข่มความกระวนกระวายใจไว้ไม่ไหว เขาเริ่มมองซ้ายมองขวา หวังว่าจะหาก้อนหินใหญ่หรืออะไรสักอย่างเจอ
ในตอนนั้นเอง จู่ ๆ ก็มีเสียงตะโกนเรียกอย่างเร่งร้อนดังขึ้น
“เถี่ยฉุย เถี่ยฉุย...”
เถี่ยฉุยได้ยินเสียงก็หันขวับไปมอง แล้วเพ่งสายตาดู ที่แท้เป็นฮูหยินหลิว ท่านน้าของเหลียนฮวาที่กลับมาแล้ว!
ฮูหยินหลิวถือของสำหรับฉลองปีใหม่มาเต็มสองมือ ใบหน้าเปี่ยมด้วยรอยยิ้มยินดี กำลังเดินเร็ว ๆ มาทางเขา