กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 470 บัดนี้เพิ่งรู้ว่าครั้งนั้นผิด
ท่านอ๋องเงยหน้าขึ้นเล็กน้อย สายตาเผลอเหลือบไปทางซืออวี่
เห็นเพียงต้นแขนของนางโผล่พ้นเสื้อ ผิวขาวผ่องเมื่ออยู่ใต้แสงเทียนยิ่งดูเย้ายวน ต่างหูทองเคลือบที่ส่องประกายระยิบระยับไหวเบา ๆ ตามการเคลื่อนไหวของนาง ชวนให้ใจคนหวั่นไหว
เวลานี้ใจของท่านอ๋องยังจมอยู่กับเด็กสาวคนนั้นที่พบในตอนกลางวัน เขาคิดว่าซืออวี่ก็จะคลอดในเดือนหน้าแล้ว!
เขาจะมีอารมณ์เช่นนั้นได้อย่างไร!
เมื่อนึกถึงตรงนี้ ท่านอ๋องก็ไม่พูดพร่ำทำเพลง เดินตรงไปข้างเตียง หยิบผ้าห่มไหมผืนหนาขึ้นมา แล้วคลุมลงบนตัวซืออวี่อย่างไม่ลังเล
ตอนแรกเมื่อเห็นท่านอ๋องเดินเข้ามา ซืออวี่ยังแอบดีใจอยู่บ้าง