กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 444 ไต้อวี้ออกตามหาต้นสนไป่พันปี
แสงอาทิตย์ยามเช้าสาดผ่านช่องว่างระหว่างใบไม้ลงบนทางขึ้นเขา เกิดเป็นเงาแสงพร่างพรายเป็นหย่อม ๆ
รถม้าที่ไต้อวี้กับจื่อเจวียนนั่งอยู่แล่นตะบึงไปตามทางแคบกลางขุนเขา ล้อรถหมุนครืดคราด พาฝุ่นฟุ้งกระจายขึ้นมา
จุดหมายของการเดินทางครั้งนี้คือภูเขาด้านหลังชานเมืองหลวง
ได้ยินว่าที่นั่นมีใบสนไป่พันปีซึ่งรักษาไข้ทรพิษให้หายได้
บางทีอาจขอยาเสินหุนตันจากเหล่านักพรตได้ แต่การตามหาต้นสนไป่พันปีนั้นไม่ใช่เรื่องง่าย
ไต้อวี้ครุ่นคิดอยู่ในใจ ไม่รู้ว่าการเดินทางครั้งนี้จะราบรื่นหรือไม่?
เมื่อไม่กี่ชั่วยามก่อน ไต้อวี้ยังขังตัวเองอยู่ในห้อง ไม่อยากสนใจผู้ใด