กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 435 เสียงเพลงยามเที่ยงคืน
“แม่นางไฉ่เหลียน ท่านควรไปรายงานท่านอ๋องสักหน่อยนะ!
เหตุใดยาต้มลดไข้วันนี้ถึงไม่ได้ผล?”
แม่นมอุ้มหงจิ่นขึ้นไปบนเตียง รอจนเด็กหลับแล้ว เมื่อเห็นว่าไข้ของหงเซวียนยังไม่ลด จึงได้แต่ให้ไฉ่เหลียนไปเรียนท่านอ๋อง
ไฉ่เหลียนลังเลอยู่บ้าง ดึกป่านนี้ท่านอ๋องคงอยู่กับพระชายาหลิน หากไปตามท่านอ๋องกะทันหัน เกรงว่า…
“แม่นม…”
ไฉ่เหลียนอึกอัก คล้ายมีถ้อยคำแต่ไม่กล้าพูด ทว่าเมื่อได้ยินหงเซวียนพูดเพ้อเป็นครั้งคราวเพราะไข้สูง ใจก็อ่อนลงบ้าง
“เจ้านี่ เหตุใดจึงขี้กลัวถึงเพียงนี้?
ไม่ไปใช่หรือ ข้าหญิงแก่คนนี้ไปเองก็ได้ จะมีอะไรนักหนา!”