กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 428 ข้าเป็นซื่อจื่อ ข้าก็คือกฎ
“กฎหรือ?
ในจวนนี้ข้าเป็นซื่อจื่อ ข้าก็คือกฎ!”
หงเซวียนตะโกนอย่างวางอำนาจ ราวกับตนเป็นผู้ครอบครองจวนแห่งนี้
ทว่ามู่หรงอวิ๋นไห่กลับยิ้มบาง ๆ เมื่อเผชิญหน้ากับความโอหังของหงเซวียน
เขาถามอย่างไม่รีบร้อนว่า “โอ้? ท่านซื่อจื่อ ตรัสเช่นนี้ออกจะโอหังไปสักหน่อยกระมัง!”
มู่หรงอวิ๋นไห่ก้าวไปข้างหน้าหนึ่งก้าว ยืนประจันหน้าหงเซวียน แววตาคมกริบจับจ้องเขาแน่น ราวกับจะมองทะลุถึงข้างใน
หงเซวียนเห็นดังนั้นก็อดหวั่นใจไม่ได้ แต่ยังฝืนทำท่าใจเย็น สีหน้าไม่ยี่หระ แล้วลากหงจิ่นวิ่งไปข้างหน้า
ในจังหวะนั้นเอง ท้องฟ้าก็พลันแจ่มใสขึ้น