กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 423 ไต้อวี้ฟื้นแล้ว
หญิงชราดีใจจนแทบล้น ใบหน้าพลันผลิบานด้วยรอยยิ้ม
เดิมทีนางคิดว่าทั้งหมดนี้คงเป็นเพียงความฝันเลื่อนลอยเท่านั้น
แต่เมื่อไต้อวี้ค่อย ๆ เงยหน้าขึ้น หญิงชราจึงได้สติราวกับตื่นจากฝัน—แม่นางที่เคยราวกับมาจากฟากฟ้าผู้นี้ ในที่สุดก็ฟื้นขึ้นมาแล้ว!
หินก้อนใหญ่ที่ถ่วงอยู่ในใจหญิงชราพลันตกลงสู่พื้นอย่างมั่นคงในที่สุด
นางรีบเดินไปข้างเตียงไต้อวี้ ดวงตาเอ่อคลอไปด้วยน้ำตาแห่งความตื้นตัน
หญิงชราใช้มือปาดน้ำตาลวก ๆ แล้วโน้มตัวลงไปใกล้หัวเตียงของไต้อวี้ ถามนางด้วยเสียงอ่อนโยนว่า
“แม่นาง ตอนนี้รู้สึกอย่างไรบ้าง? มีตรงไหนไม่สบายหรือไม่?”