กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 422 จวนถงกั๋วกงเรียกร้องคำชี้แจง
ภายในจวนถงกั๋วกงเงียบสงัด
“เฮ้อ เด็กปี้จวินคนนี้ ตกลงไปอยู่ที่ไหนกันนะ?”
นายท่านถงนั่งหมดเรี่ยวแรงอยู่บนเก้าอี้ไม้สาลี่ ใบหน้าเต็มไปด้วยความกังวลและร้อนใจ ราวกับแก่ลงสิบปีในชั่วข้ามคืน
เขาขมวดคิ้วแน่น จ้องมองไปยังที่ไกล ๆ คล้ายหวังว่าจะมองเห็นเงาของปี้จวินผ่านบานประตูที่ปิดสนิท
หลายวันมานี้ พระชายาใหญ่หายตัวไปอย่างไร้สาเหตุ เรื่องนี้เป็นประหนึ่งฟ้าผ่ากลางวันแสก ๆ สำหรับจวนสกุลถง
ตอนแรกนายท่านถงส่งคนออกตามหาครั้งแล้วครั้งเล่า แต่ปี้จวินกลับหายไปราวกับระเหยไปจากโลก ไม่มีข่าวคราวแม้แต่น้อย