กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 389 ข้าจะทำให้พวกเจ้าต้องชดใช้
ข้าจะทำให้พวกเจ้าต้องชดใช้
เสียงฟ้าร้องครืนหนึ่งดังก้องผ่านท้องฟ้า เวลานี้เพิ่งเข้าสู่ต้นฤดูใบไม้ผลิ หรืออีกเดี๋ยวฝนจะตก?
เสี่ยวหว่านกับเสี่ยวหลิงรีบประคองไต้อวี้ แล้วกล่าวยิ้ม ๆ ว่า
“แม่นาง พวกเราไม่เคยถูกใครรังแกหรอกเจ้าค่ะ นิสัยของพระชายารอง ท่านก็รู้ดีอยู่แล้ว!
พวกเรากลับห้องกันเถิดเจ้าค่ะ!”
ไต้อวี้ยังไม่วางใจ นางคิดว่าอากาศต้นฤดูใบไม้ผลิยังหนาวเย็น กลับไปดูว่าพวกนางมีแผลหรือไม่ เดี๋ยวก็รู้เองมิใช่หรือ?
เสี่ยวหว่านประคองไต้อวี้ เสี่ยวหลิงถือโคมไฟน้ำมัน ทั้งสามนายบ่าวจึงค่อย ๆ เดินกลับเรือนไผ่มรกต
ดูท่าฝนจะตกจริง ๆ พอเดินมาถึงข้างต้นไม้เก่าแก่ด้านหน้า ฝนปรอย ๆ ก็เริ่มตกลงมาเงียบ ๆ พวกนางจึงเร่งฝีเท้าขึ้น ไม่นานก็กลับถึงห้อง