เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 380 คืนไข่มุกให้ท่าน
พระชายาใหญ่ได้ฟังถ้อยคำของบิดาบุญธรรม แม้ในใจจะไม่ยินยอมอย่างยิ่ง แต่ก็รู้ดีว่าพูดไปก็ไร้ประโยชน์ จึงได้แต่พยักหน้าเบา ๆ เงียบงัน
นางค่อย ๆ หลับตาลง น้ำตาสองสายไหลอาบแก้มอย่างไม่อาจห้าม
เมื่อนึกถึงความผูกพันฉันสามีภรรยาตลอดหลายปีที่ผ่านมา พระชายาใหญ่ก็อดพึมพำกับตนเองไม่ได้ว่า
“เขาต้องเกลียดข้าแน่ พวกเราคงไม่มีวันกลับไปเป็นเหมือนเดิมได้อีกแล้ว!”
ไหนจะบุตรชายสองคนนั้นอีก หัวใจของพระชายาใหญ่เจ็บปวดรวดร้าวราวถูกมดนับพันกัดกิน
ยามนี้นางแทบอยากงอกปีกแล้วบินกลับจวนอ๋องไปกอดพวกเขาไว้แน่น ๆ นางขอเป็นเพียงท่านแม่ของพวกเขาเท่านั้น!
แต่ความจริงช่างโหดร้ายไร้ปรานีเหลือเกิน
ในตอนนี้ นางทำได้เพียงเชื่อฟังการจัดการของบิดาบุญธรรม พักฟื้นร่างกายให้ดีก่อน แล้วค่อยวางแผนไปจวนถงกั๋ว