เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 354 คุณชายคือกวีเอกอันดับหนึ่งหรือ?
ฟ้ายังไม่สว่าง บนท้องฟ้ายังมีดาวระยิบระยับอยู่ประปราย แต่จื่อเจวียนกับเสวี่ยเยี่ยนกลับลุกขึ้นอย่างกระตือรือร้น เปลี่ยนเป็นเสื้อผ้าสะอาดเรียบง่ายอย่างรวดเร็ว
พวกนางอาศัยแสงอรุณ รีบรุดมุ่งหน้าไปยังวัดเก่าแก่บนยอดเขา
ระหว่างทาง ทั้งสองก้าวหนึ่งก็คำนับลงหนึ่งครั้ง จื่อเจวียนได้ยินมาว่าการขอเซียมซีเช่นนี้ศักดิ์สิทธิ์ยิ่งกว่า
อีกอย่างเซียมซีใบแรกที่จับได้ในยามเช้าของวัด มักจะแม่นยำที่สุดด้วย
เพราะฉะนั้นพวกนางจึงรีบร้อนมาถึงเพียงนี้
เวลานี้ยังเช้ามาก รอบด้านเงียบสงัด
ลมหนาวยะเยือกพัดผ่าน ราวคมมีดกรีดเฉือนแก้มของจื่อเจวียนกับเสวี่ยเยี่ยน ทำให้รู้สึกเจ็บแปลบเป็นระลอก
แต่เพื่อแสดงความจริงใจ จื่อเจวียนกับเสวี่ยเยี่ยนจึงตั้งใจไม่สวมเสื้อผ้าหนา ๆ เลือกอดทนกับความหนาวเย็นนี้