กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 339 ความรักลึกซึ้งยามเยาว์วัยล้วนเป็นเรื่องหลอกลวง
ในเวลานี้ ไต้อวี้ยืนนิ่งงันอยู่กับที่ สายตาจ้องท่านอ๋องไม่กะพริบ ราวกับทั้งคนกำลังเลื่อนลอย
ส่วนนกแก้วจอมทะนงยืนอยู่บนต้นไม้ตรงหน้าประตู
ในที่สุดพระชายาใหญ่ก็สังเกตเห็นไต้อวี้ ใจนางอดประหลาดใจไม่ได้ เหตุใดจึงโผล่มาที่หน้าประตูอย่างกะทันหันเช่นนี้?
นางรีบเดินไปหาไต้อวี้
จากนั้นพระชายาใหญ่ก็ก้มตัวลงอย่างสง่างามได้รูป แล้วคำนับไต้อวี้อย่างนอบน้อม
พระชายาใหญ่เผยสีหน้าภาคภูมิใจ พลางกล่าวกับไต้อวี้ด้วยรอยยิ้มว่า “ปี้จวินมาคารวะพระชายาเจ้าค่ะ!