กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 329 จวนอวี๋พินาศ คนในตระกูลล้มตาย
ทว่าฮูหยินอวี๋กลับไม่มีความรู้สึกผิดแม้แต่น้อยเมื่อเผชิญหน้ากับคำถามของสามี
ตรงกันข้าม นางคล้ายเสียสติขึ้นมาอย่างกะทันหัน ชะงักไปก่อน แล้วก็เริ่มหัวเราะอย่างบ้าคลั่ง
เสียงหัวเราะแหลมสูงและโศกสลด ราวกับจะทะลุหลังคาขึ้นไปถึงฟ้า นางหัวเราะอยู่นานกว่าจะหยุดลง
ใบหน้ายังคงมีรอยยิ้มบ้าคลั่ง นางกัดฟันเค้นคำพูดออกมาทีละคำ
“ความแค้นที่แย่งสามี ข้าไม่มีวันอยู่ร่วมฟ้าเดียวกับนางได้!
นางอายุน้อยกว่าข้าจริง ทั้งยังงามกว่าข้า
แต่นางก็เป็นเพียงหญิงแพศยาที่มาจากซ่องเถื่อนเท่านั้น!