กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 310 ของขวัญและความประหลาดใจล้วนมาจากผู้ที่รักเจ้า
ไต้อวี้สวมชุดเจ้าสาวสีแดงสด พวงแก้มทั้งสองแดงระเรื่อดุจผลแอปเปิลสุก ความเขินอายฉายชัดจนปิดไม่มิด
ดวงตาทั้งสองถูกท่านอ๋องใช้ผ้าแพรสีแดงผูกปิดไว้อย่างแผ่วเบา นางจับมือท่านอ๋องเดินตามไปเงียบ ๆ
ยามนี้ดวงตะวันคล้อยต่ำ แสงอัสดงสาดต้องผืนดิน ย้อมจวนเป่ยจิ้งอ๋องอันกว้างใหญ่ให้กลายเป็นสีส้มแดง
เมฆสีแดงทั่วฟ้าราวกับผ้าแพรหลากสีผืนงาม แผ่คลุมท้องฟ้าไปกว่าครึ่ง
ในใจไต้อวี้เต็มไปด้วยความสงสัย นางไม่เข้าใจว่าคืนเข้าหอเช่นนี้ท่านอ๋องจะพานางไปที่ใด
เวลาผ่านไปทีละนาที ไม่รู้ว่าเดินมานานเท่าใด ในที่สุดท่านอ๋องก็หยุดฝีเท้า พร้อมประคองไต้อวี้ไว้อย่างอ่อนโยน