กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 246 ลั่วอวี่เซวียนแบกไต้อวี้กลับเรือน
เสี่ยวหว่านกับเสี่ยวหว่านเห็นไต้อวี้เพียงสะดุดล้มโดยไม่ตั้งใจ เดิมทีก็ไม่ได้ใส่ใจมากนัก แต่ไม่คาดคิดเลยว่าการล้มครั้งนี้จะทำให้นางหมดสติไปทันที
ทั้งสองพลันลนลาน ทรุดลงข้างกายไต้อวี้ดังตุบ แล้วร่ำไห้เสียงสั่นว่า “แม่นาง แม่นาง ท่านเป็นอะไรไปเจ้าคะ? รีบฟื้นขึ้นมาสิเจ้าคะ!”
หลังเสี่ยวหว่านสงบสติลงได้เล็กน้อย เสี่ยวหลิงก็กล่าวว่า “เสี่ยวหลิง เจ้าอยู่ดูแลแม่นางให้ดีที่นี่
ข้าจะไปหาบ่าวชายที่เข้าเวรอยู่ที่ห้องยามหน้าประตูเดี๋ยวนี้ เราต้องรีบใช้เกี้ยวนุ่มหามแม่นางกลับเรือน!”
กล่าวจบ นางก็ลุกขึ้น แล้วเร่งฝีเท้ามุ่งหน้าไปยังห้องยามหน้าประตู