กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 226 มารดาเจียงมาเยี่ยมเซียงอวิ๋น
“แม่นางอวิ๋น คุณชายน้อยวันนี้กินนมเก่งเชียวเจ้าค่ะ!”
จื่อเจวียนเดินเร็วรี่เข้ามาในห้องด้านในด้วยใบหน้าเปี่ยมสุข พลันเห็นเซียงอวิ๋นมีสีหน้าหม่นหมอง
นางโน้มตัวลงพลางยิ้มบอกเซียงอวิ๋นว่า
“เจ้าตัวน้อยวันนี้ว่าง่ายผิดปกติเลยเจ้าค่ะ อ้าปากหุบปาก ดูดน้ำนมตุ้ย ๆ กินอย่างเอร็ดอร่อยเชียว!”
ทว่าเวลานี้เซียงอวิ๋นยังคงก้มหน้า ใบหน้างดงามสดใสที่เคยมีชีวิตชีวาบัดนี้กลับหม่นหมองไร้ราศี นางนอนนิ่งอยู่บนเตียง
เมื่อได้ยินจื่อเจวียนเอ่ยถึงเรื่องลูกกินนม นางจึงมีปฏิกิริยาขึ้นมาบ้าง ฝืนทำใจให้กระปรี้กระเปร่า แล้วพยายามเค้นรอยยิ้มจาง ๆ จากมุมปาก
ก่อนเอ่ยเสียงเบาว่า
“เช่นนั้นพอคุณชายน้อยกินนมเสร็จแล้ว รีบอุ้มเข้ามาให้ข้าดูหน่อย”