กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 224 พบกันมิสู้คิดถึงกัน
กล่าวถึงหลังแม่ทัพเจิ้งจากไป เสี่ยวลู่จื่อมองท่านอ๋องแล้วยังคงกังวลอยู่บ้าง
เขาเรียกท่านหมอออกไปนอกกระโจม แล้วถามด้วยสีหน้าเคร่งขรึมว่า
“ท่านหมอหลิว ท่านกล้าเอาศีรษะของท่านมารับประกันหรือไม่ว่าท่านอ๋องไม่เป็นไร?”
ท่านหมอหลิวมองเสี่ยวลู่จื่อตั้งแต่หัวจรดเท้า ก่อนเงยหน้าหัวเราะเสียงดัง พลางตบอกตนเองแล้วให้คำมั่นอย่างหนักแน่นว่า
“เจ้าหนุ่ม ซื่อสัตย์ภักดีดีนี่!
วางใจเถิด ตราบใดที่ข้าหมอหลิวยังอยู่ ท่านอ๋องจะต้องไม่เป็นอะไรแน่นอน!”
คราวนี้เสี่ยวลู่จื่อจึงรู้สึกเหมือนก้อนหินหนักในใจหล่นลงพื้น
เขารีบกลับเข้าไปในกระโจม ป้อนน้ำป้อนยาให้ท่านอ๋อง พร้อมถามไถ่ไม่หยุดว่า
“นายท่าน ยังรู้สึกไม่สบายตรงไหนอีกหรือไม่ ต้องบอกบ่าวนะขอรับ!”