กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 223 ใช้ศีรษะราชาซยงหนูมาสังเวยวิญญาณทหารของเรา
ขณะที่เสี่ยวลู่จื่อกำลังร้องขอเหล่าเทพเซียนทั้งหลายเสียงดังให้คุ้มครองท่านอ๋อง จู่ ๆ ท่านอ๋องก็ลืมตาขึ้น
ท่านหมอกำลังคาดคะเนถึงเหตุไม่คาดฝันที่อาจเกิดขึ้นระหว่างถอนดาบให้ท่านอ๋อง พอเหลือบเห็นท่านอ๋องฟื้นขึ้นมา
จึงรีบร้องบอกเสียงดังว่า
“แม่ทัพ ท่านดูสิ ท่านอ๋องฟื้นแล้ว!”
เมื่อแม่ทัพเจิ้งกับเสี่ยวลู่จื่อได้ยินดังนั้น ก็รีบวิ่งไปข้างเตียงท่านอ๋อง
เห็นท่านอ๋องพยายามยกศีรษะขึ้นอย่างยากลำบาก แต่น่าเสียดายที่เสียเลือดมากเกินไป จึงทำได้เพียงเปล่งเสียงแผ่วเบา “ข้าเป็นอะไรไป?”
แม่ทัพเจิ้งมองใบหน้าซีดขาวของท่านอ๋องกับบาดแผลที่ยังมีเลือดไหล จึงขยับเข้าไปใกล้ พลางกล่าวด้วยความปวดใจว่า