กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 214 หลินไต้อวี้กลับจวนอ๋อง
“พระชายาอวี้ พวกเรากำลังจะกลับถึงจวนอ๋องแล้ว!”
ลั่วอวี่เซวียนขี่ม้าตัวใหญ่ที่มีขนเป็นมันเงา ใบหน้าเผยความตื่นเต้นอย่างไม่อาจปิดบัง
ยิ่งเดินทางไปข้างหน้า ทิวทัศน์สองข้างทางก็ยิ่งคุ้นตาขึ้นทุกที
ผู้คนบนถนนเดินขวักไขว่ไปมาไม่ขาดสาย
ลั่วอวี่เซวียนมองต้นไม้ใบหญ้าที่คุ้นเคยเบื้องหน้า ความตื่นเต้นยินดีพลันเอ่อล้นในใจ
ต้องรู้ว่าอีกไม่นานเขาก็จะได้พบไฉ่เหลียนที่เฝ้าคิดถึงแล้ว!
พอนึกถึงไฉ่เหลียนผู้อ่อนโยน มุมปากของลั่วอวี่เซวียนก็ยกขึ้นโดยไม่รู้ตัว เผยรอยยิ้มเปี่ยมสุข
ส่วนในรถม้าที่อยู่ด้านหลัง ไต้อวี้กำลังนั่งนิ่งเงียบ