กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 208 หลินไต้อวี้ผู้ไม่อาจหวนคืน
“พี่หลิน ท่านรู้หรือไม่ว่าข้าคิดถึงท่านมากเพียงใด!”
มองไปแต่ไกลก็เห็นเซียงอวิ๋นยืนโดดเดี่ยวอยู่ตรงนั้น มือทั้งสองประคองครรภ์โต
ดวงตาคู่ใสเป็นประกายของนางยามนี้ชุ่มไปด้วยน้ำตา แฝงความรักและความอาลัยเต็มเปี่ยม จ้องมองไต้อวี้ซึ่งอยู่ไม่ไกล
หัวใจไต้อวี้พลันจมวูบ ราวกับถูกค้อนหนักฟาดเข้าอย่างแรง
นางอดคิดในใจไม่ได้ว่า “อวิ๋นเอ๋อร์เป็นอะไรไปกันแน่ เหตุใดจึงมาอยู่ตรงหน้าข้าในสภาพเช่นนี้”
นางเต็มไปด้วยความสงสัย ไม่มีเวลาคิดให้ถี่ถ้วน ก็รีบร้อนวิ่งไปหาเซียงอวิ๋น
เมื่อเข้าไปใกล้ นางก็รีบยื่นมือทั้งสองออกไป หมายจะคว้ามือหยกซีดเซียวของเซียงอวิ๋นไว้