กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 126 ข้ามาช้าไป
จื่อเจวียนแอบรออยู่ที่ประตูหลัง
ไม่รู้เวลาผ่านไปนานเท่าใด บ่าวหญิงอาวุโสที่ประตูหลังก็บอกนางว่า “แม่นางเยวียนยางกำลังมาแล้ว!”
จื่อเจวียนรีบจัดเสื้อผ้า ใช้มือลูบผมให้เรียบร้อยเบา ๆ แล้วก็ได้ยินเสียงเยวียนยางพูดมาจากด้านใน
เยวียนยางสวมอาภรณ์เรียบง่าย นางกำลังสงสัยว่าใครเรียกหา
ครั้นเงยหน้ามาเห็นสายตาเหม่อลอยของจื่อเจวียน เยวียนยางก็แทบไม่เชื่อภาพตรงหน้า จึงได้แต่ยืนนิ่งไปครู่หนึ่ง
“พี่เยวียนยาง ท่านสบายดีหรือไม่…” จื่อเจวียนยังพูดไม่ทันจบ น้ำตาก็ไหลอาบหน้าแล้ว
“จื่อเจวียน เจ้ากลับมาได้อย่างไร…” ในที่สุดเยวียนยางก็เชื่อว่านี่ไม่ใช่ความฝัน แล้วรีบเดินไปหาจื่อเจวียน