กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 121 ภรรยาซื่อบื้อ
ท่านอ๋องได้ยินชายผู้นั้นพึมพำอยู่ในปากว่า “พี่สาวเซียน… ท่านอ๋องเป่ยจิ้ง…”
พลันเข้าใจทันทีว่า นี่คือคนส่งสารที่ไต้อวี้หามาให้ส่งจดหมายถึงตน
เขารีบโบกมือเป็นสัญญาณให้บ่าวไพร่ถอยออกไป จากนั้นก็รับถุงหอมใบนั้นมาอย่างอดใจรอไม่ไหว
ท่านอ๋องประคองถุงหอมขึ้นอย่างระมัดระวัง แล้วเพ่งพินิจอย่างละเอียด
เขาสูดดมเบา ๆ พลันได้กลิ่นหอมสดชื่นละมุนละไม มีทั้งกลิ่นหอมของดอกพุดและตู้รั่วเจือปนอยู่
กลิ่นหอมเป็นเอกลักษณ์นี้ทำให้ท่านอ๋องรู้สึกคุ้นเคยและใกล้ชิด มีเพียงไต้อวี้เท่านั้นที่จะจัดกลิ่นดอกไม้สองชนิดนี้ลงในถุงหอมให้เขา
สายตาของเขาหยุดอยู่ที่ถุงหอม แล้วพลันพบว่าบนนั้นปักอักษร “หรง” ตัวเล็ก ๆ เอาไว้!