กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 118 พบกันแสนยาก จากกันยิ่งยาก
ไต้อวี้เห็นเซียงอวิ๋นหลั่งน้ำตาก็ปวดใจยิ่งนัก รีบยื่นมือไปจับมือนาง แล้วเช็ดหยาดน้ำที่หางตาให้อย่างแผ่วเบา
จากนั้นนางหันไปมองจื่อเจวียนกับเสวี่ยเยี่ยนที่อยู่ข้าง ๆ แววตาเปี่ยมด้วยความยินดี มุมปากยกขึ้นเป็นรอยยิ้มบาง ๆ ทว่าไม่รู้จะถ่ายทอดความสุขในใจยามนี้ออกมาอย่างไร
ขณะนั้นบนถนนใหญ่มีรถม้าสัญจรขวักไขว่ ผู้คนเดินกันแน่นขนัด เห็นชัดว่าไม่ใช่ที่สำหรับพูดคุย
ไต้อวี้จึงพาทุกคนไปยังร้านอาหารแห่งหนึ่ง
เจียวโหรวไม่รู้ความสัมพันธ์ระหว่างพวกนางเลย แต่ตนกับไต้อวี้สนิทสนมกันราวพี่น้อง เมื่อเห็นภาพตรงหน้าในวันนี้ นางจึงไม่กล้าละเลยแม้แต่น้อย คอยเดินตามหลังไต้อวี้อย่างใกล้ชิด