กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 111 คิดถึงดุจสายลม
เรื่องราวต่อจากตอนที่แล้ว เช้าตรู่วันหนึ่ง เจียวโหรวก็รีบร้อนมาที่ห้องของไต้อวี้
หลังจากจากกันไป 2 เดือน เมื่อทั้งคู่ได้พบกันอีกครั้งก็รู้สึกสนิทสนมคุ้นเคยยิ่ง
ในจวนอ๋องอันกว้างใหญ่ ไต้อวี้ผู้โดดเดี่ยวกับเจียวโหรวที่โดดเดี่ยวไม่ต่างกัน ราวกับเป็นพี่น้องกันมาแต่ชาติปางก่อน
ด้วยเหตุนี้ ในช่วงที่ไต้อวี้ไม่อยู่ในจวน เจียวโหรวจึงคิดถึงนางเป็นอย่างยิ่ง
เจียวโหรวไม่เคยแย่งชิงความโปรดปราน ทั้งไม่เคยจับกลุ่มพรรคพวก เพียงปรารถนาจะใช้ชีวิตอย่างสงบสุขในเรือนลึกแห่งนี้
จนกระทั่งไต้อวี้เข้าจวนมา เพียงแรกเห็นนาง เจียวโหรวก็เกิดความชอบพอขึ้นมา
นางพลันนึกถึงน้องสาวที่พลัดหลงไป
หากน้องสาวยังอยู่ ตอนนี้ก็คงเติบโตเป็นสาวงามแล้ว