กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 101 ได้พบหลวงอาจารย์เหลี่ยวฝาน
ไต้อวี้ค่อย ๆ ลืมตาขึ้น พบว่าตนนอนอยู่ในห้องฌานของอาราม รอบกายอบอวลด้วยกลิ่นไม้จันทน์จาง ๆ
นางขยับกายเบา ๆ รู้สึกปวดเมื่อยอยู่บ้าง แต่ไม่ได้เป็นอะไรมาก
ในเวลานั้นเอง นางได้ยินเสียงเสี่ยวหว่านที่อยู่ข้างกายเอ่ยอย่างร้อนใจว่า “คุณหนู ในที่สุดท่านก็ฟื้นแล้ว! รู้สึกเป็นอย่างไรบ้าง? เมื่อครู่บ่าวตกใจแทบตาย!”
เสี่ยวหว่านรีบเดินมาข้างเตียง มองไต้อวี้ด้วยสีหน้าเป็นห่วงเป็นใย
ไต้อวี้พยายามลุกขึ้นนั่ง แล้วยิ้มให้เสี่ยวหว่าน “ข้าไม่เป็นไร แค่เพิ่งเคยเห็นคนตายอยู่ข้างกายเป็นครั้งแรก เลยตกใจไปหน่อย
เสี่ยวหว่าน คนชุดดำพวกนั้นเล่า พวกเขาทำร้ายใครหรือไม่?”