กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 91 โจรขุดสุสานกลางดึก
กลางดึกยามต้นฤดูใบไม้ร่วง สายลมอ่อนพัดผ่าน พาความเย็นมาด้วยริ้วบาง ๆ
แสงจันทร์สาดลงมาดุจสายน้ำ ห่มโลกทั้งใบไว้ด้วยแพรเงินผืนหนึ่ง
ภายในสุสานสกุลหลินอันเงียบสงบแห่งนี้ ต้นไม้โบราณสูงเสียดฟ้า หลุมศพเรียงรายตั้งตระหง่านอย่างเงียบงัน
มีคนสองคนยืนอยู่หน้าหลุมศพ เงาของทั้งคู่ทอดยาวใต้แสงจันทร์ ดูเดียวดายอยู่บ้าง
ใบหน้าของไต้อวี้เต็มไปด้วยคราบน้ำตา นางกอดท่านอ๋องไว้แน่น น้ำตาซึมเปียกสาบเสื้อของเขา
ไต้อวี้ภาวนาในใจเงียบ ๆ ว่า ท่านพ่อ ท่านแม่ อวี้เอ๋อร์คิดถึงพวกท่านเหลือเกิน โปรดอภัยที่ตอนนี้ข้าเพิ่งมาหา ต่อไปข้าจะมาบ่อย ๆ …