เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 85 คนตายไปแล้วจึงรู้ซึ้งถึงความรัก
“ท่านยาย รอข้าก่อน ข้าจะมาหาท่านเดี๋ยวนี้แล้ว ข้ามาแล้ว”
ไต้อวี้ลงจากรถม้าแล้ววิ่งเหยาะ ๆ มาตลอดทาง ในที่สุดก็มาถึงหน้าลานเล็ก ๆ ของท่านยายไช่ แต่ไกลก็เห็นกลอนงานศพและดอกไม้สีขาวแขวนอยู่หน้าประตู
อากาศต้นฤดูใบไม้ร่วง ท้องฟ้าสีครามกระจ่างดุจชำระล้าง แสงตะวันสว่างไสวและอบอุ่น
กลิ่นหอมอ่อน ๆ ของดอกกุ้ยฮวาลอยอบอวลอยู่ในอากาศ ชวนให้รู้สึกปลอดโปร่งสบายใจ
ไต้อวี้พุ่งเข้าไปในห้องของท่านยายไช่ราวกับเหาะ พอเหลือบตามองก็เห็นเสี่ยวหว่านสวมชุดไว้ทุกข์ นั่งนิ่งอยู่ข้างเตียงของท่านยายไช่
ภาพตรงหน้าทำให้ไต้อวี้ตะลึงงัน ขาทั้งสองพลันอ่อนยวบ เกือบทรุดลงกับพื้น นางมองท่านยายไช่อย่างเหม่อลอย แววตาเต็มไปด้วยความไม่อยากเชื่อ
ท่านยายไช่นอนนิ่งอยู่บนเตียง ไม่ขยับเขยื้อน