กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 70 เซียงอวิ๋นเสียสติ
“อวิ๋นเอ๋อร์ เจ้าดูสิ ข้าคืออวี่เฉิน!” เจียงอวี่เฉินจับไหล่เซียงอวิ๋นไว้แน่น เขาเขย่าร่างนางไม่หยุด หวังเรียกความสนใจจากนาง
ทว่าเซียงอวิ๋นกลับไม่มีปฏิกิริยาใด ๆ แววตาว่างเปล่าของนางประหนึ่งสูญสิ้นวิญญาณ จมอยู่ในโลกที่มีเพียงนางเท่านั้นที่เข้าใจ
เจียงอวี่เฉินร้อนใจดุจไฟสุมอก เขาสิ้นหวังแล้ว…
เขาไม่เข้าใจว่าเหตุใดเซียงอวิ๋นจึงกลายเป็นเช่นนี้ภายในเวลาเพียงไม่กี่วัน ก่อนหน้านี้ทั้งสองเคยผ่านช่วงเวลาแสนสุขมาด้วยกันมากมาย แต่บัดนี้กลับราวกับคนแปลกหน้า
“อวิ๋นเอ๋อร์ ขอร้องล่ะ ลืมตาขึ้นมามองข้าที!” น้ำตาของเจียงอวี่เฉินไหลอาบแก้ม น้ำเสียงแทบจะเป็นการวิงวอน